24 yazı
Glenmorangie, İskoçya'nın kuzeyinden gelen ve yıllar içinde benim için farklı bir anlam kazanan bir damıtmacı. Tahıl tatlılığı, meşe derinliği ve o kendine has çiçeksi dokunuşla her kadeh biraz farklı bir şey söylüyor.
William Larue Weller'ın 1849'da Louisville'de kurduğu bu mirasın şişeleri, bugün bourbon dünyasının belki de en çok konuşulan adlarından. Tatlandığımda anladım: bu, bir içkiden fazlası.
Islay denilince akla hemen o sert, turbalı, deniz kokan duman gelir. Bunnahabhain ise bu adanın az konuşulan, ama derin hissettiren seslerinden biri. 1881'den bu yana Sound of Islay kıyısında akan bir distileri; turbasız, sakin ve kendinden emin.
Nikka From the Barrel, hem ham gücü hem de inceliği aynı anda taşıyan ender viskilerden biri. 51,4 ABV'si sizi uyarıyor ama damağınızda bıraktığı iz çok daha sessiz, çok daha derin bir şey söylüyor.
Yoichi Damıtımevi'nin Hokkaidō kıyısında ürettiği single malt, tütsülenmiş meyve ve tuzlu deniz havasını aynı bardakta buluşturuyor. İlk yudumdan itibaren bu viskilerin başka bir hesap tuttuğunu anlıyorsunuz.
Nikka From The Barrel, yarım litrelik o kare şişesiyle masaya oturduğunda, insanın içinde bir şeylerin yerinden oynadığını hissediyorum. 51,4 derece, blend ama kimseye özür borçlu değil, bu bir deneyim yazısı.
Springbank, İskoçya'nın en küçük viski bölgelerinden Campbeltown'dan gelen, tarihini ve karakterini aynı anda taşıyan nadir bir damıtmevi. Tadımda hissettiğim şey salt bir içecekten fazlasıydı; sanki bir yerin hafızasını yudumlar gibiydim.
Nikka From The Barrel, Yoichi'nin tütsülü derinliğini Miyagikyo'nun zarif meyvesiyle buluşturan, yüksek alkol oranına rağmen dengeli bir blend. İlk yudum beni şaşırttı; bu şişede beklenmedik bir uyum var.
Nikka From The Barrel, Miyagikyo ve Yoichi damıtmalarının harmanıyla oluşan, 51,4 ABV gücünde bir Japon blended malt. İlk yudumda sizi zorlayan, ikincisinde içine çeken bir viski. O geceyi anlatmak istiyorum.
County Offaly'nin sakin ovalarından damıtılan Tullamore D.E.W., üç tahılın ve üç olgunlaşma stilinin bir araya geldiği ince dengesiyle beni ilk yudumdan itibaren farklı bir kulvara çekti. Bu yazıda hem markanın köklü tarihini hem de bardaktaki gerçek deneyimi paylaşıyorum.
Hokkaido'nun sert kıyı iklimiyle şekillenen Yoichi Single Malt, Japon viskisinin zarif ve narin yanından çok farklı bir ses çıkarıyor. Tütsülü, mineral, inatçı. İlk yudumda neredeyse İskoç sanıyorsunuz, sonra kendine has bir şey tutuyor sizi.
Nikka'nın Coffey alambığında damıtılan tahıl viskisi, Japon ustalığının ne kadar sessiz, ne kadar derin olabileceğini yeniden hatırlatıyor. Buğday ve mısırın yumuşaklığı, ardından gelen o beklenmedik derinlikle birleşince ortaya sıradan bir tahıl viskisinin çok ötesi çıkıyor.
1824'te kurulan Glenlivet, İskoçya'nın yasal viskicilik tarihinin başlangıç noktası sayılır. Speyside'ın o yumuşak, çiçeksi karakterini en saf biçimde taşıyan bu damıtmevinin birkaç ekspresyonunu yavaşça geçtim damağımdan; notlarım burada.
Lagavulin'i ilk tattığımda bardağı bırakmadan önce uzun süre sadece kokladım. Duman, deniz tuzu ve meşenin o tuhaf birlikteliği bana Islay'ı tarif etmiyordu; Islay'ı yaşatıyordu. Bu yazı o deneyimin peşinden gidiyor.
Balvenie, Speyside'ın kalabalık rafında kendine has bir ses bulan distileri. 1892'den bu yana süregelen el zanaatı geleneği, her ekspresyonunda hissedilir. Damağa vuran o bal ve meşe dengesi beni uzun süre düşündürdü.
Osaka ile Kyoto arasında, üç nehrin birleştiği bir vadide doğan Yamazaki, Japon viskisini dünyaya tanıtan damıtmahanedir. Onu ilk tattığımda beklediğimden çok daha karmaşık, çok daha sessiz sedasız güçlüydü.
Isle of Skye'ın sert kayalıklarından süzülen Talisker, her yudumda okyanus tuzu ve torf dumanını bir arada taşıyan, karakterden ödün vermeyen bir İskoç single malt. Onu bir kez tattığınızda, başka bir şeyin bıraktığı izle karıştırmanız neredeyse imkânsız.
Nikka From The Barrel, Japon viskisinin 'sessiz ve zarif' klişesini kıran, yoğun ve çok katmanlı bir harmanlamadır. 51,4 ABV ile bardağa döküldüğünde damağa vuran bu viski, beni her seferinde aynı soruyla baş başa bırakır: daha iyi bir akşam arkadaşı var mı?
Nikka From The Barrel, ilk açıldığında insanı biraz düşündürüyor; 51,4 ABV'li bir blend için bu kadar yuvarlak olması mümkün mü diye. Mümkün. Ve ben bunu soğuk bir Kasım gecesi, masanın üzerinde not defterimle oturarak anladım.
Nikka'nın Coffey Grain viskisi, Japon viskisinin tanıdık orman-su ikilisinden uzaklaşıp tahılın kendi doğasına yaptığı nadir ve dürüst bir yolculuk. Damağımda kaldığı sürece tek bir soru sormadım; sadece dinledim.
Manitoba'nın soğuk sularından damıtılan Crown Royal, 1939'dan bu yana Kanada viski geleneğinin en tanınan yüzü. Kadifemsi dokusu ve tatlı-baharatlı dengesiyle hem yeni başlayanların hem de meraklıların şaşırtıcı biçimde ısındığı bir şişe — bu incelemede o kadifenin altında gerçekte ne olduğunu anlamaya çalıştım.
Kavalan, 2005 yılında Tayvan'ın Yilan iline kurulan bir damıtım evinden çıkıp dünyanın en çok konuşulan viski markalarından biri haline geldi. Tropikal iklimin hızlandırdığı olgunlaşma süreciyle damağıma vuran bu Uzak Doğu viskisi, beklentilerimin çok ötesine geçti.
Maker's Mark, bourbon dünyasının en tanınan yüzlerinden biri — kırmızı mum mührüyle damgalanmış o şişeyi bir kez görünce unutmak mümkün değil. Ama ben her zaman şişenin arkasına bakmak istedim: içindeki sıvı bu kadar iyi pazarlamayı hak ediyor mu?
Japonya'nın ilk viski damıtıcısından gelen bu şişeyi ilk tattığımda, alışık olduğum İskoç veya İrlanda damağının tamamen dışında bir yerde durduğunu anladım. Yamazaki 12, acelesi olmayan bir akşama yakışan, dinlemeyi bilen bir viski.