Nikka Yoichi Single Malt: Denizin Kokulduğu Bir Japon Viski

Bazı viskiler sizi bir yere götürür. Yoichi beni götürdüğü yeri bırakmaz. Hokkaido'nun o sert, rüzgârlı sahilini, çam ormanlarını, denizden gelen iyot kokusunu hissettiriyor; içerken değil, bardağı kaldırdığınız anda bile. Nikka'nın bu distilerisi, Japonya'da çoğunlukla beklenen o zarif, narin, çiçeksi profili defalarca kırıyor. Yoichi farklı bir şey: daha gürültülü, daha ısrarcı ve bu yüzden aklınızda daha uzun kalıyor.

Yoichi Distilerisi: Masataka Taketsuru'nun İskoçya Nostaljisi

Masataka Taketsuru, 1934'te Yoichi'yi kurduğunda aklında belirli bir coğrafya vardı: İskoç Highlands. İskoçya'da çalışmış, orada evlenmiş, orada öğrenmişti. Yoichi'nin kuzey konumu, soğuk iklimi, denize yakınlığı; bunların hepsi bilinçli tercihlerdi. Loch Lomond kıyısındaki bir damıtma evini andırır gibi kurulmuş bu yer, bugün hâlâ kömür ateşiyle (coal-fired pot still) damıtım yapan dünyadaki nadir distilerilerden biri. Bu yöntem lağvedilmedi; kasıtla korundu. Kömür ısısının verdiği o hafif yanık, dumanlı alt kat, Yoichi'nin ayırt edici sesidir.

Distileri, Yoichi kasabasının içinde, denizden birkaç yüz metre uzakta yer alır. Tuz, nemli hava ve çevresindeki ormanlar, depolama sürecinde fıçıların içine işler. Bu coğrafi gerçeklik sayfalara sığmaz; bardakta hissedilir.

Burun: Tuz, Duman ve Altında Saklı Meyveler

Yoichi Single Malt'ı (resmi NAS, no age statement versiyonu) ilk kokladığımda duraksadım. Duman önce geliyor, ama İskoç turbalı bir viski gibi keskin değil. Daha yuvarlak, daha ılık bir duman. Arkasında deniz tuzu var, belirgin ama saldırgan değil. Sonra, biraz sabır gösterince, kuru meyveler beliriyor: erik, siyah üzüm, hafif bir kayısı. Ve çok az ama fark edilebilir: bitter çikolata.
Burun alma ritmi önemli. Aceleden kaçmak gerekiyor. Bırakınca açılıyor.

"Japonya'dan bu kadar boğazı yakan, bu kadar kendinden emin bir viski gelmez" diye düşünmüştüm bir zamanlar. Yoichi bu önyargıyı sessizce parçaladı.

Damak: Yanık Ahşap, Deniz Yosunu ve Isı

Ağıza alındığında ilk şey yoğunluk. Seyreltilebilir ama seyreltsem de bir şeyleri kaybettim hissine kapıldım. Damağa vuran notlar: yanık meşe, hafif isli bir et hissi (düşük ama orada), tuzlu karamel. Ortada meyve tatlarına geri dönüş var, olgunlaşmış armut, nar kabuğu. Bitiş öncesinde ise beklenmedik bir şey: hafif baharat, beyaz biber, kuru zencefil.
Alkol oranı yüzde 45, resmi versiyonda. Bu, tadımda cömert bir ısı anlamına geliyor ama bir yanma değil. Aksine, ısıyı taşıyan bir gövde hissi var.

Bitiş: Uzun, Tuzlu, Hafif Dumanlı

Bitişi uzun. Gerçekten uzun. Birçok modern NAS viski bitişi çabuk bırakır, sanki özür diler gibi. Yoichi öyle yapmıyor. Tuz ve duman dakikalarca kalıyor. Geri dönen bir karakter var: biraz odunsu, biraz ilaçlı (medicinal), ama hiçbir zaman rahatsız edici değil. Sonunda hafif bir tatlılık bırakıyor; vanilin ile taze palamut kabuğu arasında bir şey.

Bitişte uzun süre oturabilirsiniz. Bir kitap, bir şarkı ya da sadece sessizlik eşliğinde.

Yoichi ve Japon Viski Karakteri Üzerine Bir Not

Yoichi'yi konuşmak, aynı zamanda Japonya'da kuzey-güney farkını konuşmak demek. Suntory'nun güney Alplerdeki zarif, narin stilleri Yoichi'nin tam karşı kutbu gibi duruyor. Bu bir iyi-kötü meselesi değil; iklim ve coğrafyanın karaktere dönüşmesi meselesi. Yoichi, Scotch seven birine Japonya'dan seslenir. Bir köprüdür, ama üstünde durduğunuzda iki kıyının da bambaşka olduğunu görürsünüz. Taketsuru'nun İskoçya özlemi burada bir şekle dönüşmüş, kendi kimliğini bulmuştur.

Kimin Bardağında Daha İyi Durur?

• Ağır, dumanlı, denizci karakterli viskilerden hoşlananlar için güçlü bir tercih.
• İskoç Highlands ya da Islay tarzından Japon viskisine geçmek isteyenler için doğal bir köprü.
• Çiçeksi ve narin Japon viski profilini arayanlar için belki zorlayıcı, ama denemeye değer bir zorlama.
• Yaşlı versiyonlara (15, 20 yıl) ulaşabilenlere: NAS ile başlayıp oraya gitmek başlı başına bir yolculuk.

Yoichi'yi ilk tattığımda akşam geç vakit, pencerenin dışında yağmur vardı. Bardağı indirdiğimde şehrin sesini duyamıyordum artık; sadece hayal edilen bir sahil, uzak bir deniz sesi ve bu viski. Bazı içkilerin yaptığı budur: orada olmayanı getirir. Yoichi bunu, pek az viskin başarabileceği bir ısrarla yapıyor.